Bosna zemlja Božije milosti – Pred ponoćna Galerija


Izlet    Mir

Izlet                                                                                            Mir

 

Planina  Snježni veo

Planina                                                                                       Snježni veo

 

Obrisi  Tišina

Obrisi                                                                                Tišina

 

Tama    Zeleni vodopad

Tama                                                                                                       Zeleni vodopad

 

Klizište  Duša ranjena

Klizište                                                                                 Duša ranjena

 

Boje Badnjaka   Svijet igrački

Boje badnjaka                                                                       Svijet igrački

 

Oblaci   Visovi iznad oblaka

Oblaci                                                                              Visovi iznad oblaka

 

Suze liju  Svijeće radosnice

Suze liju                                                                                     Svijeće radosnice

 

 

Ljudi nisu isti

 

Ljudi se čude ,kada im se reče ,da je Bog Milostivi stvorio svije za šest dana.

Zaboravljaju da je sve relativno,pa čak i E = mc2.

Svete knjige i nauka kažu :

-Jedan dan ,u univerzumu, može biti tisuću,pet i pedeset tisuća godina kako ih insani računaju. A to se odnosi samo na svijet vidljiv golima okom.

Nevjernici govore;nemoguće je stvoriti svijet za šest dana.

Da li su ikada čuli za “veliki oprasak”.

Svemir se i djeliću sekunde proširio na sve strane tako brzo da je to oku nepojmljivo i nedokučivo.

I oni nama brzina svjetlosti je nejveća brzina koja postoji.

Možda brzina vaše svjetlosti.

Naša Svjetlost nema ograničenja.Vodi je Milost i Ljubav.

Dvoličnjaci će reći:

-To znamo!

Ipak će se među sobom pitati:

-Šta je ovim htjelo da se kaže.

 

Tako vam je na ovom dunjaluku.

Puno je silnika,nevjernika i dvoličnjaka.

 

I onih kojima majke šalju narodske vreće sa zlatom.

 

I oni će nama ;crno i bijelo nisu boje.

Vehti su to ljudi.

Lažu nas,naopako nas lažu.

Oni ne žele da budu crne i bijele boje.

Bijela je Svjetlost, a ona ih plaši.

Crna je tamna boja i podsjeća ih na njihov svijet,u kome oni ništa ne vide i žele da i drugi vide to ništa..

Uostalom, neka pokušaju obojiti ili oslikati bilo šta bez boja koje “nisu boje”. I manimo se fizike koju ne razumijemo.

 

Tako vam je to na ovom dunjaluku.

Puno je lažova,licemjera i smutljivaca.

 

Franc Prešern – Neistrulo srce / Slow Music, Instrumental

 Plamen u srcima

 

Neistrunulo srce

Kopaju grob, da zadnji mrtvac tu nađe stan;
obraz mladića blijedog pokaže se na dan.
Kopači zgranuše se, zastajkuje im dah,
grobari manje plašni zure u nj u taj mah.
Da lijepo mu je čelo visoko, to bi svak
vidio, kad bi s njega nešto oblačak lak;
usne bi bile lijepe i blijedi obraz blag,
kad nevolje bi neke uklonile svoj trag.
Trup raspao se, prvi dah u prah ga je stro,
ostade samo srce, svi vidjeli su to;
još bije, još u njemu osjeća plam se sav,
kakav bje dok je mladić bio još živ i zdrav.
Svi pitaju tko zadnji pokopan bješe tu,
sigurno svetac, kada ne istrunu u tlu.
Čitao nitko nije nadgrobni onaj kam,
skidoše korov, natpis odgovori im sam,
da Dobroslav je pjesnik tu pokopan,
što mlad milim je glasom ljubav opjevao i jad,
i slavio u pjesmi djevojke lijepe čar,
ohole gospođice, kojoj on ne bje par.
Kad izabrala drugog ona je, u taj čas
iz grudi mu se više ne začu pjesme glas.
Ne traži da ga tješe ni ljudi niti Bog,
ne muti plač mu oči, tvrd je u licu stog.
Nehajno živio je, ne svet već bludu sklon,
bez pričesti i ulja svetog je umro on.
Svi kažu da mu svetost ne brani gnjit u tlu,
svi kažu, nije srce njegovo ovo tu.
“Pjesničko to je srce”, reče im čovjek star,
“da svečevo j’e dala krv mira bi mu bar;
ne svetost, nego pjesme ne daju njemu zgnjet,
što u sebi je dugo nosio ih kroz svijet.
Otvorimo mu srce, neka pod nebom tu
ostane, dan taj proći pustimo i noć svu,
dok drugo sunce grane i donese bijel dan,
opet ga pogledajmo ovdje u osvit ran.
Nek lahori ga hlade, i miju rose sve,
nek sunce, mjesec, zvijezde, što pjesničke mu sne
nadahnuše kroz život, opet ih uzmu sad,
splasne li u tom času, pokopajmo ga tad.”
Rasjekli su mu srce, ležalo noć i dan
tu je pod jasnim nebom, kad prođe osvit ran,
kad granu drugo sunce, iskopnje srce svo
ko bijeli snijeg u proljet, pokopat ne bje što.

Ko je ta , da prostiš , pijačarska fukara ? / Basna dana /

 

Ko je ta , da prostiš , pijačarska fukara ?

 

Ispitivanjem javnog mnijenja , anketa je  ubjedljivo   pokazala da je to:

Milorad Dodik, predsjednik genocidne tvorevine Republike srpske.

 

Kažu tužiće nas za taj izraz.

Neće, on je svo pučanstvo Bosne nazvao fukarom i nikom ništa.

 

Mi se ne pitamo gdje je novinarska etika da brani narod ili bar ukaže na primitivizam, genocidne pijačarske fukare.

U đepovima vlastodržaca , eto gdje je.

Vrana vrani ne kopa oči, zar to niste primjetili.

 

Fukare iz troglavate nacionalističke bagre nikad jedno drugo ne napadaju .

Uzajamno se potpomažu i brane, u interesu vlastitih pljačkaških pohoda.

 

Izraz  PIJAČARSKA FUKARA  je izuzetno dojmljiva karakterizacija jedne ličnosti u dvije riječi i  vrlo ubjedljiva  poetska basna.

Jel’ Dodik bio piajčar.

Jeste.

Da li na pijaci pored poštenih ljudi rade lopovi i fukare .

Rade.

Nećemo sada o lopovlucima, kad  pravosuđe ne radi svoj posao.

A fukara je iskompleksirani soj ljudi , koji je žigosan na ovaj ili onaj način i  pljuju po svetinjama,

kao što svinja gazi po biserju.

Pitaćete zašto basna, pa ne radi se o hajvanu.

Zastanite i zamislite se.

Razmislite.

Udahnite .

U redu.

Šta sad kažete.

Shvatili ste.

Pomenuli smo svinju.

Višekratno.

 

Iako ste razumjeli , pitate se:

Ali naravoučenije, šta s njim.

 

Pa to je jednostavno:

-Fukara se rađa i bude fukara  do kraja života i pravi se da ne zna da je fukara.

A šta sa svinjom, i svinja uvijek ostaje svinja.

Tačno.

Ista je štetočina i poganluk kao i fukara, ali na kraju od nje ima koristi.

Postane dobar pršut .

A fukara je prokleta i na ovom i na onom svijetu.

Poštane ološ . Pogotovu pijačarska.

 

Bosna zemlja božije milosti – Galerija u 15 03

 

 

Rubinove ruže   Poznata lica đardina

Rubinove ruže                                                                      Poznata lica đardina

 

Licemjer   Srce u vrtlogu

Licemjer                                                                                  Srce u vrtlogu

 

Krug povjerenja  Slavlje

Krug povjerenja                                                                  Slavlje

 

 

Bosna zemlja Božije milosti – Galerija u 14 02

 

 

Žar đardina   Svjetlost i krhkost

Žar đardina                                                                      Svjetlost i krhkost

 

Razvedravanje   Tanani krajolik

Razvdravanje                                                                        Tanani krajolik

 

Raskošni voćnjaci   Sunčeva kuća

Raskošni voćnjaci                                                                                                Sunčeva kuća

 

 

Bosna zemlja Božije milosti – Galerija u 13 01

 

 

 

Spirala    Rasjedi

Spirala                                                                            Rasjedi

 

Močvara   Grad

Močvara                                                                                Grad

 

Svijetlo u đardinu    Buket

Svjetlo u đradinu                                                         Buket

 

 

Izvinjenje svim ljudima koji vjeruju u Boga Jedinog

 

 

Vjerujte nam i  mi smo Božja djeca.

Ljudi rade i griješe.

Mi se trudimo da budemo što jasniji i da imamo što manje grešaka.

Znamo, ne može se sve predvidjeti.Potkrade se neka greška ili komentar ,koji se može dvojako tumačiti i može povrijediti ili rastužiti ljude koje ne želimo povrijediti

Iz dubine srca  se izvinjavamo svim onim vjernicima koji iskreno i pošteno ispovjedaju čistu vjeru našeg zajedničkih praočeva Abrahama(Ibrahima ) ,kao što su to činili i Mojsije (Musa a.), Isus (Isa ) i Muhamed a.s.

Nijednog momenta nam nije palo na pamet da povrijedimo njihova osjećanja i vjerovanje.

Svi zapisi  koji dođu iz naših pera a koji se odnose na religiju  je prvenstveno obračun sa  religijskom oligarhijom svih religija.Jer te pučanske krvopije, zaradi ličnih interesa,a u svrhu sticanja vlasti i moći,su skrenuli sa pravog i jedinog Božjeg puta i duboko ogrezli u sve ono što je samo po sebi suprotnost korjenima istinskog vjerovanja u Boga Jedinog.

To su  oni koji sebe deklarišu kao „mojsijevci, isusovci,muhamedanci,budisti..“ koji svojim djelom i naukom odbacuju ili zanemaruju pravu i iskrenu Abrahamovu (Ibrahimovu) vjeru.I vjerozakone Božijih pomazanika koji su ga naslijedili

Ako uporedimo riječi i djela Abrahama, Mojsija,Isusa,Muhameda  i riječi i djela njihovih tzv.sljadbenika, uočićemo nepromostivu razliku,totalno mimoilaženje.

Zašto?U ime čega?

U ime tužnog i bijednog ponavljanja historije; ne one istorije za koju stari latini kažu da je učiteljica života, nego historija krvi i bola.

Historia est magistra vitae.Kakva oridinarna glupost?!

Kako,kad i koga je to istorija  naučila? Da je učiteljica života ,zar bi se se svako malo historija ponavljala?Ne samo tužna i bijedna već užasnija,krvoločnija,katastrofalnija i  tragičnija.

E’ da ,historija bi mogla biti učiteljica života ,ali samo pod uslovom da smogne hrabrosti ,znanja i umijeća da se oslobodi balasti svih onih Mojsijevih,Isusovih,Muhamedovih sveštenika koji svjesno u ime ovozemaljske moći ,slave i bogatstva iskrivljiju i zanemaruju osnove pravog Božjeg  učenja.

Mi okušavamo progovoriti  u ime svih onih koji to nisu,ne mogu i neće moći učiniti jer im nije dozvoljeno ili su jednostavno pobijeni.

Zapravo, sva naše pisanja je  molba da se  zamisle svi oni kojima je Jedan Jedini Vječni Milosrdni Bog u srcu.Od njih oprost molimo.