Bosna zemlja Božije milosti – Pred ponoćna Galerija

Autor

Hajro šabanadžović

Bljesak Sve jesenje boje

Bljesak                                                                                        Sve jesenje boje

Prijateljstvo  Izlaz

Prijateljstvo                                                                                 Izlaz

Prozori  More sanja dugu

Prozori                                                                                       More sanja dugu

Ostrvo zarobljeno plavetnilom  Moj dom

Ostrvo zarobljeno plavetnilom                                                   Moj dom

Molitva za ljubav  Ručni rad

Molitva za ljubav                                                               Ručni rad

Sunshine  Savršen dan

Sunshine                                                                                       Savršen dan

Hemija  Milozvučni velovi

Hemija                                                                        Milozvučni  velovi

Sneno cvijeće  Tirkizno nebo

Sneno cvijeće                                                                               Tirkizno nebo

Bleki – Sigurno je neki vjerski praznik

 

Negdje
bilo gdje
oca nema
ubijen je
drvosječkom sjekirom
majka je silovana
u uglu kolibe
ona je fetus
pokriva stid
šestorice vojnika u šljemovima
ili šubarama
sada sasvim svejedno je
sva pogan je ista

troje jetima se skupila oko nje
miluju je
i šute
jedno je mrtvo
od gladi
druge djevojčice je muž juda
sinćić je već siroćić
miluju je
i ne plaču
gladni su
a hljeba ne išču
žedni nisu
puna im usta leda

obzorjem vatromet blješti
u daljini
iza bregova
i još bregova
zvuci zvona  pozivaju na ponoćku
djeca samo slegnu ramenima
znaju za njih četvoro nade nema
ipak pomišljaju
sigurno je neki vjerski praznik


												

Bleki – Samo malo

 

Ja konj

Jesenja idila

Đardin nježnosti i ljepote

Trešnja u cvijetnjaku

Ljubav i fantazija

U snovima snovi

vrt jedan prelijepi

ima

trešnjom behara

jasminom miriše

djeva čudesna u njemu

dragog sniva

na bijelom konju doziva

 

mačka mazna

oko nogu umiljato

joj se mota

njam njam cvili

tila bi da papa

 

iz đardina dozvan dragi

na konju bijelom

dojaha

besidi usnuloj dobroti

 

vještica slatka

gladnica mala

neka papa

sa dalekih puta dojahah

papalinu san sanja

 

mora prava

daj i meni malo

ogladnih draga

 

bi

loše volje djeva

jer

ne ište dragi

po volji

njenoj

 

nakon dalekih puta

nemoj  meni

ogladnih draga

daj i meni malo

 

il jedi il ne idi

zabrontula djeva

ma ajde ća

plavetnom nebu iskaj

zerice da ti da

 

eh

teška vrimena

djevo moja grintava

čovjek fin

uvijek skroman

jelo ište

a

pomisli

daj mi malo

mora “vještica” znati

zapovida

sve lipote njene






												

Galerija Zamak Yossemin u 2o o8 ( XXII )

 

Autor

Hajro Šabanadžović

 

Vijenac žalosti

 

Zelena refleksija

 

Blago talasanje

 

Jesnje talasanje

 

Čežnje zakopane duboko u nama

 

Violetni grm

 

 

Slike izložene u   Galeriji  Zamak  Yossemin od 26.03.2018.

Stalna postavka

**

Za Yossemin

s ljubavlju

 

 

Život se rađa

talasajući čežnju što

iskona iskonom teče

našim venama

 

 

 

Ode i ti , prijatelju moj

 


Sumo sumarum

 

 

 

 

ode i ti

Deba prijatelju moj

nisi nas ni pito

ni amanet dao

ne valja ti to

konju jedan blesavi

tek tako

 

ode

prijatelju moj

ni da čašu digneš

i rečeš odoh vam ja

umoran sam

ode i ti

sretniče

izvlakušu imaš

 

kad ode

na grudima ti grlica bijela

sanak snivaše

da ti lebdiš u visine odiš

a ona ne može maknuti

zna da je ostavljaš

za ovaj zemaljski život zauvijek

 

ode ti

blesava konjino jedna

ne reče nam

koje te rane neispjevane tište

sebičan si

nosiš ih sa sobom

 

ode i ti

prijatelju stari

a dan je

kao i uvjek u mahalama

našeg djetinjstva

osvanuo

lijep i nasmiješen

 

ko levat ode

a i bulbuli poja

na trešnjinom stablu u cvatu

u našem đardinu

o  tvojoj ljubavi

 

a ti ode

blesavi prijatelju moj

tako je to kad odeš

ne možeš se vratiti

pa ti vidi šta ti je tamo raditi

*

 

 






















												

Đorđe Balašević – Sevdalinka / Lyrics – Prevod na Bosanski jezik



 

Sta god nocas da zapevam

vuci ce na sevdalinku

usnuo sam cobanicu uplakanu u sljiviku

grom udari, planu seno

rasturi se stado njeno

zaplete se dim na uvojku

rece da se zove Bosna

cudno ime za devojku

 

Nekom Drina tece desno

nekom Drina lijevo tece

ma sve da tece u dubinu

na dve pole svet da sece

znam tajni gaz, moje lane

most se pruzi gde ja stanem

sve da vuku me konji vrani

nema meni jedne strane

dok si ti na drugoj strani

 

Osta ovaj stari kompas u grudima

a po polju nikli zabrani

crne senke sto se gnezde u ljudima

nadlecu me kao gavrani

 

Nekada sam putovao po mjesecu

kroz vilajet pun hajducije

a sada me oci ljudske

plase vise nego vucije

 

Sto puta su prijatelji u molitvi pomenuti

da l’ ce mi se radovati

ili glavu okrenuti

sta slagati, sta im kas'ti

svet ne mozes pesmom spas'ti

njine brige me i nocas brinu

dok se spremam na put kuci

na put kuci u tudjinu

 

Svetom smo se rasipali k'o djerdani

nosili nas nebom cilimi

da li su to stvarno bili bolji dani

ili smo to bolji bili mi

nekad smo se bratimili po pogledu

sluteci da isto sanjamo

i Bogu je prosto bilo

krstimo l’ se ili klanjamo


												

Bleki – Pahuljici

 

Ljube,

 

sva moja stanja   se odraze na slikanje.

Ne idu me slike i boje.

Ne slušaju me.

Izgubila se radost iz slika.

Prisutna je velika zbunjenost i tuga.

Ima mnogo nježnosti,

ali sve je izgubljeno u nedefinisanosti,

nejasnimim obrisima.

 

Znaju boje  i slike šta mi je u srcu.

Nedostaješ mi mila.

Svakim danom se budim sa nadom

prelijepa djevojčica će mi doći.

 

 

Ali drži me nada.

Malena me se nije odrekla i zaboravila.

Doći će?

 

Čitala si moj san?

U njemu tvoje riječi.

I ljubav naša.

 

 

Imam ja još  lijepih, iskrenih i nježnih riječi i osjećanja.

U sehari ljubavi zaključane tuguju.

Ali se susprežemo da ih sve šaljemo.

Bojim se da te ponovo ne uplašim.

 

Misleći na tebe ,

ja opet sanjam bajku nalik tebi.

Nježnu,a iskričavu.

Čednu , a raskošnu i čulnu,

kao trešnjine usne tvoje..

 

U mojoj,

eh, kad bi smio reći,

u našoj bajci ,

u svojoj  snenosti  blistaš  i lepršaš,

snena  Princeza,

privid.

 

Nisam te slučajno nazvao princezom.

U mome srcu ostaje zaleđena fotografije,

predivne Prineze iz bajke.

I svaki pogled  u tebe :

sjećanja još uvijek žive i miluju,

raduju  i raznježuju.

 

Omjehuješ mi se onim  anđeoskim osmijehom,

punim djetinje dobrote i snene  blagosti,

kojim si me zarobila,

i uzvijek iznova pomišljam.

 

-Bože kako je lijepo ovo dijete,Milosti puno.

 

Ugodan let Anđele moj.