Pol Verlen – Pantomima

 

 

Pjero,Klitandru nimalo sličan,

smota paštetu,tom posluvičan,

a bocama zagleda danca.

 

Kasandra u dnu avenije

nepriznate suze lije

na razbaštinjenog bratanca.

 

Arlekin,fakin , tuda mine,

smišlja otmicu Kolombine,

i, zanesen,uvis skače.

 

Kolombina ,začuđena sanja

da osjeća srca vjetra posred granja,

a u svome srcu neki glas što plače.

 

 

Bookmark the permalink.

Komentariši