Bajka o Yossemin ( Fragment I )


 

 

Obično se dešava kao i obično;

onako sudbinski  nasmiješeno.

Tada počinju bajke.

Bar tako kažu.

Budim se .

Sanjiv i nesvsjestan

rukom milujem uzglavlje kraj sebe.

Hladno je i prazno.

Duboko kompromitovana memorija se pita

u kojem sam okruženju;

san ili java.

Neprikosnoveno talentovani ,

uglavnom blentavi

napokon

beznadežno zaljubljeni IQ ,

koji mi uvijek spotiče noge

se cereka:

-Baš si verlav.

Zar je to bitno

šta aje šta

kad si zaljubljen

kad voliš  neizmjernu nježnost

dobrotu suštu?

 

Bookmark the permalink.

Komentariši