Pred ponoćna Galerija Bosna zemlja Božije milosti

  Đardin ljubavi

 

 

Ljubav    Ljubav

Ljubav 1                                                                                     Ljubav 2

Ljubav cvate   Ljubav iskrena

Ljubav cvate                                                                         Ljubav iskrena

 

Ljubav povjerenja  Ljubav radosti

Ljubav povjerenja                                                           Ljubav radosti

 

Ples zaljubljenih duša   Praznik ljubavi

Ples zaljubljenih duša                                                             Praznik ljubavi

 

Prava ljubav  Zaljubljene duše

Prava ljubav                                                                                Zaljubljene duše

 

Iskre ljubavi  Plam ljubavi

Iskre ljubavi                                                              Plam ljubavi

 

Ljubav i strast Svijet ljubavi

Ljubav  i strast                                                                        Svijet ljubavi

 

Ljubav,krv i trnje  Zaljubljenost

Ljubav i trnje                                                                              Zaljubljenost

Šaban Šaulić – Dva galeba bijela / Song i Lyrics

 


More   Hridi   galebovi 

Dva galeba bela u crnoj noci

leteli morem a bura je bila

vetar ih baci na jednu stenu

a on tu osta slomljenih krila

 

A ona ode, ostavi njega

da ceka svoju poslednju zoru

jedino malo naso je snage

da se pozali voljenom moru

 

Refren

Reci joj more da nju jos volim

za zlu je sudbu svoju ne krivim

ah zar se tako sad ljubav deli

ja da umirem a ona da zivi

 

On nije hteo zoru da ceka

on nije hteo sunce da sine

s visoke stene baci se galeb

voljenom moru u plave dubine

 

A zivot ovaj i dalje tece

nova se zora nad morem budi

jedino istina ostaje samo

i ptice vole kao i ljudi

 

Refren

 

Šaban Šaulić – In memoriam

 

Šaban Šaulić – In memoriam

Šabac, 6.septembar 1951. – Bielefeld, 17.februar 2019

 

Ima imena i imena. Slavnih i manje slavnih. Vrijeme prolazi, utihnu ,ili  ih zaboravljamo ili im nismo

skloni.

A opet iam ljudi koji svojim djelom čitavog života obilježavaju jedno podneblje,  jednu zemlju  ,čak i

kada ona više ” ne postoji”.

Šaban Šaulić je  pjevač , kompozitor, producent   novokomponovane muzike bazirane na tradiciji

muzike naroda Jugoslavije.

 

Možda je , baš on začetnik , po mnogima od muzike odrođenog i mrskog turbo folka. Možda niste

voljeli ono što je pjevao i skladao , ali morate mu odati počast na istrajnosti i popularnosti, ali i

koezistentnosti stvaranju nota koje su ,vrlo često, prelazile granice novokomponovane muzike.

 

Prozvali su  su ga kraljem novokomponovane narodne muzike. Vjerovatno sasvim zasluženo, uz mali

otklon. Bio je tu i Šaban Bajramović , ali njega zabopravljaju jer je više težio izvornom

romsko/ciganskom izrazu.

 

Poznavaoci te vrste muzike ocjenjuju, da su njegove pjesme Dođi da ostarimo zajedno i Dva galeba

bela   najbolje , ikad , među otpjevanim novokomponovanim populističkim  pjesmama.

 

Ima još ontologijskih pjesama:

Snijeg je opet Snježana,Lijepi dani mog djetinjstva, Samo za nju…

 

A krenuo je kao osamnaestogodišnjak sa pjesmom Dajte mi utjehu.

 

Ćini se da nije bilo ničega što nije mogao da otpjeva, specifičnim glasom i posebnim osjećajem za

melodiku, da sjetu i  tugu utka u damar i da je učini prihvatljivom  malom običnom čovjeku ,kafanskoj

loli, a bome i srcelomiteljskih pjesama koje su mamile osmjehe , srca i suze ženskog dijela

slušateljstva.

 

Šaban Šaulić!

Čivijaš iz šabaćke jatagan male. Iskustvo odrastanja mu je pomoglo da opstane i traje

tačno pet decenija na vrhu estrade kojoj je pripadao.

 

Nedavno je priznao da je prije 30 godina prestao da lomi čaše i srca u kafanama.

Bio je ispunjen, brižan  i voljen čovjek. Supruga Gordana,troje djece, unučad , miran porodični život,

Uglavnom.

Izazov kafane i estrade , putovanja i koncerti ponekad su uzimali  svoj danak.

 

Nažalost , ovaj put  i život.

 

Slava i hvala dobri umjetniče.

 

 

Marko Vešović – Kad je srpski snajperist mojoj prijateljici

 

 

Kad je srpski snajperist mojoj prijateljici

ustrijelio dijete u naramku

prestala sam u boga vjerovati. Nema te, bože,

rekla sam, prekrižen si za sva vremena

i tačka. Jer bog što pušta da djecu, majkama

u naručju, ubijaju onako, ni zbog čega,

naprosto iz zabave, takav bog meni ne treba

A drugi – kako god hoće

Inače, prije rata sam mislila da bi se nebesa

na mene sručila ako bih prestala

u boga vjerovati. A eto, nije se desilo ništa

Ni crijep nije napukao na krovu moje kuće

Ja sam i dalje ja. Sarajevo i dalje Sarajevo

Nebo i dalje nebo. I eno stoji gdje je i prije bilo

Iako boga nema. Mislim, nema ga za mene

A drugi – kako god hoće

Sve se kotrlja po starome

Čak mi se čini da je ovako lakše. Ovako,

bez boga ne umijem ti to, bojim se, objasniti

Znaš, pješači se lakše bez ičega u rukama

nego kad vukljaš cekere. Jeste, dobro sam rekla

Bez boga, nekako lakše se pješači

kroz ovaj guravi život. Jedino, svaki čas osjetim

da su mi ruke prazne