Bosne zemlje Božije milosti – Pred ponoćna Galerija

 

 

 

 

Parovi

 

 

 

   Bosna zemlja Božje milosti 2  Kristalna Modra rijeka     

     Bosna zemlja Božje milosti                                                       Kristalna modra rijeka                 

 

 

Zadivljujuća GraceSvjetlost i plavet

 Zadivljujuća Grace                                                                           Svjetlost i plavet

 

Sarajevska Gorica, ciganska mahalaLjubav u duši

Sarajevska Gorica ,Ciganska mahala                               Ljubav u srcu

 

OdraszSvijet i kojem bi svi voljeli

Odraz                                                                                     Svijet u kojem bi svi voljeli

 

Prazan halvat , odraz u prozoruMisterija

Prazan halvat,odrazi u prozoru                                                     Misterija

 

BrezeSvjetla pored Modre rijeke

Breze                                                                                          Svjetla pored modre rijeke

 

Pogled Djevojke sa francuskom kapomDrvo života

Pogled djevojke sa francuskom kapom                               Drvo života

 

 

Plavetna oda ljiljanima od zlataRađanje nove Bosne zemlje Božije milosti

Plavetna oda  ljuljanima od zlata                       Rađanje nove Bosne zemlja Božije milosti

 

Pablo Neruda – Divno je Ljubavi znati

 

 

Divno je, ljubavi, znati da si ovdje u noći,

nevidljiva u svom snu i ozbiljno osamljena

dok rasplićem svoje brige kao mreže zapletene.

 

Odsutno, tvoje srce plovi snovima,

ali tijelo ti diše tako napušteno,

tražeći me uzalud, dopunjujući moja san

kao biljka što se udvostručuje u sjeni.

 

Uspravna, bit ćeš druga što će živjeti sutra,

ali od onih granica izgubljenih noći,

od ovog biti i ne biti u kojem se nalazimo

 

nešto ostaje i vodi nad svjetlu života

kao da je pečat sjene obilježio

vatrom svoja tajnovite stvorenja.

 

 

 

 

Razmišljanje o Edgaru Alanu Pou

 

Edgar Allan Po.

(engl. Edgar Allan Poe; Boston, 19.januar 1809 – Baltimore, 7.oktobar 1849)

Za života gotovo nepoznat, postao je jedan od najutjecajnijih pjesnika, kada su vrijednost njegovog djela otkrili francuski pjesnici Bodler, Malarme i Valeri.

U spisu “Filozofija kompozicije”  Po je analizirao  pjesnicki postupak najčuvenije poeme “Gavran”.Ali to je najsveobuhvatnija  filozofija poetike , koja se može sažeti u jednoj rečenici tog manifesta:

„Većina pisaca naročito – pjesnika – više voli da svijet misli kako oni stvaraju u nekoj vrsti plemenitog ludila, podsvjesnog zanosa, i oni bi nesumnjivo zadrhtali od straha kad bi pustili javnost da baci pogled iza kulisa, na ono mučno i nesigurno sazrijevanje misli, na pravi smisao koji je shvaćen tek u posljednjem trenutku, na one nebrojene misli koje su samo sinule u glavi a nisu dospjele do pune zrelosti i jasnoće, na one potpuno uobličene predstave koje su u trenutku očajanja odbačene kao neupotrebljive, na ono oprezno odabiranje i odbacivanje, na mučno brisanje i umetanje – jednom riječju, na kotače i zupčanike, na sprave za pokretanje pozornice, na ljestvice i pod koji se otvara, na pijetlovo perje, rumenilo i vještačke madeže što u devedeset i devet posto slučajeva sačinjava književnu pozornicu.“

Poovu poeziju karakterišu osjećanja duboke sjete i tuge , milozvučnost i muzikalnost ,katkad čudesno onomatopejskih stihova.

Tvorac je kratke pripovijetke strave, iz koje je nastala moderna horor,  kriminalistička i detektivska priča.

Uticao je na francuske simboliste , nadrealiste , engleske pjesnike Kristinu Roseti, Aldžernona Svinberna i Roberta Stivensona.

Zapravo modertna književnost bi bila vrlo suvoparna i nemušta da nije bilo Poove riječi.

Glavna djela:

-poezija : “Gavran”, “Anabel Li”, “Pobjednik crv”, “Zvona”, “Pjesme”…

-proza: “Priče tajanstva i mašte”, “Avanture Gordona Pima”, “Filozofija kompozicije”…

Prethodno je kroki  bigrafsko predstavljanje preteče suvremene poetika.

****

Bjelavski konzilij je imao mnoge učitelje. Sa nekima su družili , sa nekima ne. Nisu prostor i vrijeme problem. Problemi su malo tananiji.

Recimo Edgar Alan Poe. Napisao je mnogo toga lijepoga i suptilnoga.

Nešto ezoteričnoga i transcedentnog.

Sve što je pisao skrojeno je savršenim stilom,veoma teškim za prevođenje. Lošiji poznavaoci engleskog su uskraćeni za ljepote njegovih stihova i riječi.

Sve Poovo nam je tako blisko i dopadljivo.

Valjalo bi nam sa njim podjeliti i porediti iskustva. I neke od nas su dotakli velovi smrti i nestajanja.

Nije bilo teško dočarati susret.Pitanje je kako se susresti.

Po nije imao vremena za bilo šta,osim za traganje za mrtvim ženama svoga života.

Oca Davida je izgubio kad je imao godinu dana. Majku Elizabeth sa dvije godine. Malene, sestru Rosalie i Brata Wiliama nedugo zatim. Oca i brata nikada ne pominje.

Rođakinju Virginiu Klein ženi kada je ova imala 13 godina.Da li je bio dobri samarićanin koji je htio da je spasi bijede ulice i teške bolesti? Mnogi su se to pitali.

Mi ostajemo vijerni ljubavi i kažemo da je Edgar Alan Poe svim srcem volio malu Virđ koja je umrla u 24 godini.Toliko je imala i Poova majka kad je umrla.Tada počinje njegovo tragičko i samouništavajuće lutanje.

Pred  nesuđeno, novo vjenčanje nestaje na tri dana. Nađu ga skoro mrtvog i umire pod narazjašnjenim okolnostima.

Mi smatramo da Po umire u od tuge,jer se mrtvi ne vraćaju,a živi ne mogu dospjeti i njihov svijet. On to dobro zna. Svoj život je posvetio traganji za putevima koji vode u onostrano.

Kratko pred smrt,sluteći kraj, je napisao jednu od najčuvenijih oda ljubavi:

Anabel Lee

“U carstvu kraj mora to bi,

Djeva je živjela koju su zvali

Imenom Annabel Lee;

S tek jednom je živjela mišlju:

Da voli i da se volimo mi…”

Opičen čovo bio.Kako i ne  bi pored tolikuh tragedija.Ali ipak nove ljubavi tražio ne mireći se sa usudom.

Simbolisti ne bi ni počeli da nije njega bilo.

Valeri je pokušavao dostići perfekciju njegovog stila,ipak nije uspio dospjeti nigdje do u strogoću stiha ,koje kod Poa nema.

Nadrealisti ga svojatali dok se nisu “proslavili”, pa ga se odrekli.

Teška je , veoma teška i stroga Poova sjena.

Sartr ga uvijek zvao u pomoć kada je nekom  pokušavao glavu otfikariti.Borhes je svoje ” carevo novo ruho” pokušao obići u Poovu poetiku, ali  je dospio do vrata, na kojima imaju samo dva prazna slova ili dvije okrugle cifre.

Nama žao što Eđi nije stigo na naša druženja.

Mi bi ga  posjeli kraj šadrvana što lagano hladi flaše sa pićem .

Na sofru iznjeli ,daj nam svega Maro bona.ba.,i rujjnog vina.Napose kutjevačke graševine in , oh , ui kurvoazije.Iako je bio tanak na klopi  zadeverali bi ga   bubrežnjacima  i brizlama.Popili koje piće,pa mu izrekli kompilaciju pisanija,znajući da ne pije vode:

-Imaš jedan život i ludo ga bacaš,jer ne vrijedi plakati.Moraš samo sanjati da novu grlicu trebaš i ona će dolepršati, da se volite vi. A jednoga dana kada  kreneš na visoke pute,mogao bi svijetu,testament sa osmijehom ostaviti;tih godina sam sve volio,a Bogami su i one voljele mene.

On bi klimnuo glavom,a u sebi ćutio bol i mislio da li postoji staza na koju nije kročio ,u potrazi za izgubljenim senima.

Edgar Alan Po je znao da bi mu to bilo priopćeno na našem zajedničkom druženju.

Zato nije dolazio,a i vremena nije imao za trošiti ga sa zgubidanima koji , doli  žena i đardina , ne vide šume( ono ko fol).

Otvoreno pismo Fadilu Novaliću jednom od glavnih uvlakaća Izetija jr.

Otvoreno pismo

Fadilu Novaliću jednom od glavnih uvlakaća dinastiji Izetija

 

Ovih dana dobih  pismo koje mi je tvoja kreatura uputila.

Iako me ganula pažnja , nisam ga pročitao .

Ponosan sam na sebe.

Iz reakcije drugih ,zaključio sam da bi to dovelo do iritacije moga nerva simpatikusa,

i shodno tome povraćanja. A kao penzioner ne bih imao šta povratiti.

 

Pismo sam bacio tamo gdje tvoje riječi i ličnost pripadaju.

U klozetsku  šolju , da tamo , do mile volje , ćenifaju sa završnim produktima mog časnog

metabolizma , gdje ti i tvoje pržunsko društvo već trideset godina pripadate.

 

I odakle ti pravo da se meni  uopošte obraćaš?

Moja majka nikada ovce ni koze nije čuvala,čak ni veš pod istim suncem sa tvojom nije sterala.

A i ja , u svom časnom životu sa protuvama i sitnim , prodanim dušama poput tebe se ne družim.

 

Ja nisam licemjer,bogohulnik,kriminalac,pljaćkaš i abrotus ljudskosti sa svinjskim okicama i

osobinama.

Sa bagrom poput tebe uopšte ne kontaktiram,jer se mi u mahali nikada nismo družili sa papcima

i borcima protiv antifašizma (parafraziram tvoje riječi).

 

Svi koji me poznaju biće zgroženi mojim javnim obraćanjem,

jer znaju  da sam se stidio i crvenio dok sam   ovaj tekst pisao.

 

Molim sve dobre ljude da mi oproste.

 

Ali moralo se, jer neljudi samo takav jezik razumiju.

Razumiju , ali ih nije briga ,jer  stvaraju novi   begluk tame.

 

Eto , i ovaj put se sa konta penzionera se skinulo par miliona maraka i potrošilo na pisma,

koja lažu i  slave nerad  i pljačku mafijaške udruge.

 

Ali to nije sve.

 

Da pije vode , podnio bih krivičnu prijavu protiv dušmana Bosne i Hercegovine za neovlašteno

zloupotrebljavanje i korištenje moji ličnih podataka u nečasne svrhe.

Ali bagra se udružila i ne možeš joj ništa, a prestar sam za Sizifov posao.

 

 

Novaliću, jadni čovječuljće i putniče za pržun,

narod više interesuje  imovinski kartoni : tvoji,tvoje djece, tvoje porodice , bliskih prijatelja,

tvojih nalogodavaca …

To bi bilo poštenije i više bi nas radovalo od fiktivnih , izmišljenih  brojki i laži.

 

I molim te, nemoj da mi tvoja klika i ti više dajete penziju ,

jer i inače  nedostaje kontejnera po glavi gladnog penzionera.

Dajte malo mjesta sposobnim,poštenim, časnim i bosanski opredjeljenim ljudima da vode brigu o

Bosni i Hercegovini, njenim građanima , a time i o  penzionerima.

 

 

**

Pismo je nuđeno na više adresa, ali niko nije imao bijelih bubrega da ga prenese.

Adresa i identitet autora pisma poznati redakciji-

 

 

Eva Lipska – Poslednje reči

 

 

Možda je bolje
što nismo stigli
jedno drugom da kažemo
te poslednje reči.

Poslednje reči
mogle bi nas zavesti.

Previše živo
da se drže teme.

Neoprezno
mogle bi da dodirnu
buduće vreme.

Prerano da sahrane
nešto u nama.

Mogle bi da nemaju
ništa da kažu.

Mogle bi da govore
preko svake mere.

Da nam kažu
previše sve.

Možda je bolje
što nismo stigli
jedno drugom da kažemo
te poslednje reči.
U poslednjim rečima
zatvoren je tetreb.

Bosna zemlja Božije milosti – Galerija u 15 03

 

 

 

 

Kad razmišljam o njoj Oblaci i plavet

Dok razmišljam o njoj                                                                          Oblaci i plavet

 

Ona je ružaOna je ljeto

Ona je ruža                                                                      Ona je ljeto

Ona je cvijetna livadaOna je nevinost zime

Ona je cvijetna livada                                                             Ona je nevinost zime

 

 

Bosna zemlja Božije milosti – Galerijau 14 02

 

 

Prvi proljetni cvijetovi Kušnja

Prvi proljetni cvjetovi                                                                           Kušnja

 

Flaša  

Flaša                                                           Krvavi vjetar

 

        Vizije

Vizija                                                                                                          Nejasnoća

 

Bosna zemlja Božije milosti – Galerija u 13 01

 

ruzin-bokor    cvijetna-mladost

Ružin bokor                                                                  Cvijetna mladost

 

leprsavi-svijet-ptica  stablo-iluzija

Lepršavi svijet ptica                                                         Stablo iluzija

 

pticiji-dardin  ljubavnicki-buket

Ptičiji đardin                                                                    Ljubavnički buket