Bosna zemlja Božije milosti – Pred ponoćna Galerija

 

 

 

Iskrice

 

Srce puno radosti Ljubav,krv i trnje

Srce puno radosti                                                                               Ljubav,krv i trnje

 

Igra se nastavlja   Malena među ljubičicama

Igra se nastavlja                                                                      Malena među ljubičicama

 

Svileni đardini  Sumorne slutnje

Svileni đardin                                                                       Sumorne slutnje

 

Skica za dizajn zaljubljene duše  Laži

Skice za dizajn zaljubljene duše                                                       Laži

 

Nebo srušenih nada   Balada

Nebo srušenih nada                                                                             Balada

 

Jorgovan rasuo perle   Ne osvrći se malena

Jorgovan rasuo perle                                                            Ne osvrći se malena

 

Buket     Srce

Buket                                                                                   Srce

 

Riječi ljubavne  Nebo

Riječi ljubavne                                                                        Nebo

 

Milošću djetinjeg srca

 

U suton purpurom ljubavi tkanim

bijah gost kučici u cvijeću

koja nekad bješe na kraju grada

vidjeh crno bijele ptice mene zovu

nisam zalutao priznajem

radovala me prelijepa djevojčica

milošću svog djetinjeg srca

 

šapatom vidjeh cvijeća više nema

nebrigom srebrenih kalendara

oluci moje tuge prislonjeni uz zid

gole nastrešnice navlače  kišu u očima

nepostojeća ostava prokletstva

me proganjala te noći

ledeći dane nadolazeće samoće

 

radost pripadanja je pobjedila

poželih da mi srcu nadu pružiš

ljubice bih sadio

rubinovu pupoljak ružu

nalik tebi rađao svakog jutra

da mi dušom zamiriše

u osvit dodira procvjeta

 

drveću bih behar poklonjao

da mi bježiš u bespućem

nedosanjanih snova

sakrivenom stazom za  dvoje

srcem slomljenim utabanom

među jagodama milovanih

bojom orošenih usana tvojih

u krošnjama skrivao suze

dok bih jednu djetinju ljuljačku

za tebe mislima njihao

 

zato milost podari mi

da poslijendju molitvu

na betonu straha

ispod pogorjelog zida

sa tobom proučim

oprost za nenadani  odlazak

jedne noći prije neke hladne zime

a sluti se u damarima mojim

 

Zapis o ljubavi i pametnim

 

O ljubavi

 

Ima tih bića koji znaju šta je ljubav i njenu dragocjenost i uzvišenost.

A ne škrtare na njoj i dijele je  i daju se.

Ljubav je naiscrpna i bezuslovna, fascinantna u svojoj nebeskoj izvišenost.

Da bi se našla „prava“ mora se doživiti nekoliko „krivih“ ljubavi.

Tada shvatite da i „ krive“ bole koliko i one „prave“, koje doživimo ili ne doživimo.

 

A ima neukih o ljubavi pričaju  ,a nisu je ni iskusili,

niti pojma imaju šta to bješe ljubav.

Oni nas uče da je samo jedna ljubav prava.

A nije.

Svaka ljubav je na svoj način prava,

uz male stepenice koje  ograđuju i određuju suštinu.

Složićemo se, postoje one malo pravije.

Ali i one nisu jedine.

U oceanu pravih izdvoje se dvi-tri pravije i jedna ili dvije najpravije.

Čudno zar ne?Ali istinito!

 

Probajte živjeti bez straha i predubjeđenja o bilo čemu.

I nemojte biti previše pametni.

Pamet i ljubav su uglavnom paralelni svijetovi.

Dodiruju se, ali ako se pomješaju slijedi katastrofa.

Samo mislite na ljubav ,darivajte  i vodite  je, i  shvatićete bit.

I bićete veoma sretne,jer život sa ljubavlju je prelijep.

 

Dopisano o ” pametnim ”

 

Oprostite nam na umovanju.

U svojoj nepameti moramo pokušati bar  jednom biti pametni.

Ubijaju nas pametni.

Čitav život nas uče o Bogu,vjeri,moralu,estetici,muzici umjetnosti,poetici,vaspitanju , finoći…životu.

Hoće da misle našom glavom.

Džab džaba im govoriti da to ne ide tako.

Ali jok  ne prestaju, jer oni  su pametni i moraju svoju pamet pamentovati drugim ljudima.

Haman svi oni su proviđenjem dati i svi znaju sve, a uglavnom sve sami vehti i polupismeni prepisivač,

plagijator i navodničar.

Teže mahalske konotacije ćemo ovaj put preskočiti.Nije vrijedno truda.

 

 

Dopisnao poslije dopisanog

 

Neka nam proste  nježna bića koja plijene svojom  svježinom,jednostavnošću

znanjem,poetikom  i nepretencioznošću,i to pretakaju to  u iskrena svjedočanstva,

u kojima uživamo.

Njima poklanjam i pažnju i srce.

I ljubav.

 

Tatjana Lukić – Strah / Od trga

 

za dugih šetnji-vježbalica

mimohodu se privuklo tijelo

 

nije drhtaj pred osamom

koja čeka svaki moj koračaj na trg

 

i sagnuto

i stidno

za svaki korak čuva ovo čelo

po misao – veselicu

 

nije strepnja ni pred njinim očuvanjem

od uličnog pristaništa

 

tek po dubokom izdisaju

kad ostaje za mnomzvonjava tržna

grgorenje bijedno oponašanje vode i plač

drhtaj razgori –

-kad smorenu povuče me sebi kameni sprud

čeka li me iznova

tužni mimohod tržni

ili će časak jedan iscijediti za me trg

od kužnih me voda očistiti i ukoniti

 

šta će sa mnom trg?

Bosna zemlja Božije milosti – Galerija u 15 03

 

 

Zvijer i nevinost  Ona sa cvijećem u kosi

Zvijer i nevinost                                                                   Ona sa cvijećem u kosi

 

 

Zeleni okoliš  Krhko i prozirno

Zeleni okoliš                                                                     Krhko i prozirno

 

Plavetna svjetlost  Plišana noć nad Modrom rijekom

Plavetna svjetlost                                                                 Plišana noć nad Modrom rijekom

Sergej Jesenjin – Breza

Pod prozorom mojim
Bela brezica je
Ogrnuta snegom
Ko srebrna da je.

Na punim granama
Ledenim po strani,
Razvile se rese
Ko beli đerdani.

U tišini stoji
Breza, ko u gaju,
I plamte pahulje
U ognjenom sjaju.

A zora, polako,
Naokolo plovi,
I na strane sipa
Srebrni prah novi…

 

Bosna zemlja Božije milosti -Galerija u 13 01

 

 

 

Noć snježnih snova  Snovi ko oblaci bijeli

Noć snježnih snova                                                               Snovi ko oblaci bijeli

 

Buran život  Ožiljci

Buran život                                                                                 Ožiljci

 

Egalite  Jedan život tisuće snova

Egalite                                                                                         Jedan život tisuću snova

 

Sikstinska kapela – Svod Bogohuljenja

 

 

Svod sikstinske kapele je uradio Mikelanđelo Buanoroti,kažu najčuveniji renesansni umjetnik. Mi kažemo neka druga najčuvenija ikona.

Sikstinska kapela (talijanski: Cappella Sistina) ili jednostavno Sikstina je u izvornom značenju papinska kućna kapela u sklopu Vatikanske palače u Rimu. Izgradio ju je arhitekt Giovani de’ Dolci između 1475. i 1483. godine po nalogu Siksta IV. Papa je zahtijevao da to zdanje bude svedeno na najbitniji arhitektonski oblik, zatvoreno i gotovo nepristupačno izvana, takoreći utvrđeno.

Papinska palača ili Vatikanska palača, službena je papinska rezidencija u Vatikanu.

Palača je zapravo kompleks zgrada koju čini papinski apartman, neki uredi Katoličke crkve, kapele, Vatikanski muzeji i Vatikanska knjižnica. Uključuje preko 1000 soba, između ostalog Rafaelove sobe i Sikstinsku kapelu.

Mogu se hadumi i tetkice ganjati i sakrivati danima,a da ih niko ne utnemirava.

Rad na svodu  je sa prekidima trajao dvadeset tri godine. Za prezentiranje svoda bile bi potrebne knjige i knjige.

Mi nemamo toliko vremena, pa ćemo crtično obratiti pažnju na centralnu fresku koja dominira svodom:

Stvaranje čovjeka

Citiramo vikipediju koja o u jednoj rečenici o toj sceni kaže:

” Umjetnik izražava uzvišen čin stvaranja jednostavnim dodirom vrškova prstiju kroz koje kao da prolazi pravi i istinski naboj životne snage od stvoritelja Adamu.”

Toliko bogohuljenja u jednoj slici i jednoj rečenici koja je je glorifikuje ne može podnijeti um normalnog čovjeka.

Mi ćemo u kasnijem tekstu obratiti pažnju na ” umjetnika i uzvišen čin stvaranja “.

Moramo podsjetiti da je Stvoritelj strogo odredio:

” Ne pravite mi rezanog lika.”

Stvoritelj je poslao jasnu poruku :

Moju bitnost znate, ali ne i Moj lik. Njega će upoznati samo odabrani, blaženi i čestiti po Mom i izboru nebeskih Anđela.”

Time se kaže da  Njegov lik niko nije spoznao i da niko ne zna kako On izgleda. Znači svako slikanje ili predstavljanje Stvoritelja u bilo kojoj formi je čisto bogohuljenje i puka fantaumagorija.

Mikelanđelo i njegov nalogodavac papa Julije II su zanemarili i oglušili se o izričitu Stvoriteljevu zapovijest.

To je tek početak najsablažnjivijeg ,svjetskog , javnog bogohuljenja koje traje od 1512 god. do današnjih dana.

Lik papinog i umjetnikovog stvoritelja je autoportret Mikelanđela Buonarotija.

Lik Adama je istovjetan liku Lede nalik portretu mladog plemića Tomaza di Kavaljerija u kojeg se Mikelanđelo strasno zaljubio 2o godina poslije slikanja bljuvotine.

Slučajnost ili ne, tek nevjerovatne su sličnosti Adama, Lede (sa labudom) , statue Davida i mladića iz grafike San sa Tomazom De Kavaljerijem. Za Ledu, Davida i San se pouzdano može tvrditi da je to Kavaljeri.

Adam je nastao 2o godina ranije pa može se zaključiti da je Mikelanđelo imao skrojen lik svoga idealnog partnera – muškarca.

Da li ga je susreo u kamenolomima, gdje se volio i po osam godinama zadržavati i prepuštati se bolesnoj strasti da mlada muška tijela uživaju u njemu ili je samo plod mašte to se nikad neće moći utvrditi. To i nije toliko bitno.

Najbitnije je da je Mikelanđelo svom i Julijevom “stvoritelju” opoklonio svoj lik. Lice i tijelo ortodoksnog i samopriznatog homoseksualca. Pola milenijuma odnosno 500 godina nas sa plafona sikstinske kapele posmatra lik pederčine ,koji se ruga i ismijava Stvoritelja i svakog čestitog i iskrenog vjernika.

Nebesa su to mogla riješiti jednim potezom. Tres i nema ni bogohulne kapele ni Vatikana . No, nikad se ne zna.

Ali Nebesa to nisu htjela, žele da se zlo i blud uvećava iz godine u godinu; dok ne dostignu granicu samouništenja. I da se odvoje pravovjerni od pogana i bogohulnika.

To će na priliku uskoro biti; još u ovom vijeku, negdje oko 2.065 ili 2.056. Vatikan se treba urušiti. Proročanstvo iz Fatime je dalo podatak ali je neko pogrešno prepisao godinu ; zato je dilema.

Ni jedan papa, ni jedna papska kurija nikad ništa nije poduzela ,da se to Sikstinsko zlo i huljenje izbriše. Njih je Mikelanđelo osramotio , žigosao i obilježio ko živinčad , prostitutke i bogohulnike za sva vremena.

Nije nam jasno kako bilo koji papa, mnogobrojni zborovi od 32 pjevača i hiljade kardinala mogu da vrše misu i da se mole, dok ih se plafona podrugljivo gleda peder i glumata ono što glumata, njihovog stvoritelja.

Milioni hodočasnika i vjernika su hodočastili sikstinsku kapelu. Hodočastili i šutjeli.

Znamo neki su neuki, većina je neuka.

Šta je s onim koji nisu neuki?

Zašto oni šute i glas vapijućih iz jordanske pustinje ne poslušaju i prenesu riječi:

-Pokajte se gršnici, farizeji i sveštenici, licemjeri i pogani, jer blizu je Carstvo nebesko.

Bjelavski konzilij vjernici nisu nikad vodili u Rim. Obećali su da ću sve učiniti da tu sramotu izbrišu pa koštalo šta koštalo.

Čudi nas da to niko do sada nije učinio. Kažu    da su Italijani veći katolici od pape. Mi im ne vjerujemo;  nisu ništa protiv te sramote i rugla poduzeli.

Mi ništa više ne možemo poduzeti.

Iz Bosne ne možemo i ne smijemo maknuti. Opasno joj rade o opstanku. Što bi Pjevač rekao šta bi bilo sa našim Sarajevom , da mi odemo iz njega.

Većina papa i njegove svite ne slijede Stvoritelja.

Oni slijede Mikelanđela i slične pederske  protuhe, to dokazuju strahom kojim mu se klanjaju. Vjernost nekom drugom demijurgu je neuništavanje te rugobe, rugla i Bogohuljenja koji sramote i žigoše cjelokupno kršćanstvo.

Mi smo hrišćani jer smo prigrlili sve vjere koje slave Boga jedinoga.

Misao da je peder Mikelanđelo Buonaroti glavna faca u papskoj crkvi navodi nas na muku i povraćanje. Kad god ulazimo u bilo koju crkvu, samostan ili katedralu vidimo govnara Mikelanđela na stropu glavne papske molitvene odaje ,kako nam se ruga.

Ta slika nas proganja stalno, i opet. Opet i stalno; dok ne presvisnemo ili nešto ne poduzmemo. Nas, pola hrišćana i pola nehrišćana, ta sikstinska bljuvotina, kojom bezbožnički peder udahnjuje život njegovom pederskom sudrugu  Tomazu proganja i boli, blateći i žigošući sve monoteističke religije.

Stvoritelj je uništio Sodomu i Gomoru i mnoge druge zemlje i gradove zbog ljudi poput Mikelanđela. Vatikanska crkva se ruga svom Stvoritelju i dozvoljava istospolne (čitaj : pederske brakove – brakove onih koji međusobno čeprkaju po govnima ); odnosno paganske brakove umno  poremećenih ljudi.

Ukoliko su vam nejasne ove riječi ,pročitajte riječnike od prije 50-60 godina ili tadašnje komentare o pederima u sredstvima javnog mnijenja. Ne morate se toliko vratiti u prošlost. Pregledajte, najgledaniji šou BBC od 2.004.-2014a : Šou Krisa Mojlea (Christioper Chris Moyles).

Ili poslušajte nas!Dođe mu na isto.Normale su normale,a izopačena i pogana rugla su uvijek bolesna bila.

Da li je Jovan predvidio ili znao da će biseksualac Savle odvesti novu crkvu u Rim i putem kojim ona ide, to se ne zna.

Ali se uporno ponavlja da je Jovan otkrovenjem označio Vatikan kao bludnicu zvijeri. Da li je zbog toga odredio toj crkvi težak i neslavan kraj?

Ni to nam još uvijek nije previše jasno? Moraćemo joj, bar još nekoliko puta proučavati Fatimu i njeno otkrovenje u hladu đardina i šadrvana.

U slučaju da Vatikanska crkva ne poduzme ništa po pitanju Mikelanđelovo autoportreta; nije zaslužila bolje vođe od Mikelanđela i zvijeri.

Da su svod radili i Leonardo da Vinči i Karavađo zajedno sa Mikelanđelom onu bljuvotinu pod hitno treba sastrugati i uništiti duboko u ciglenoj osnovi. Ako treba i svod uništiti. No neće biti potrbno.Svod više ne može držati težinu gadarije.A ona  trojica su bili ortodoksni,… katolici.

Taj dio sastruganog sikstinskog svoda treba ostaviti bez likova i na njemu preslikati onu najudaljeniju i najljepšu poznatu maglicu.

Tamo negdje u toj ljepoti se nalazi blještavi prijesto Boga Jediniga, Stvoritelja Silnoga.