Nikako mi nije dobro

 

 

Nikako mi nije dobro

Nešto me golica

ko vrh bajonete u jetri što se vrti

kako će moj grad bez mene

Čednost moja kad odlutam

tamo gdje se mora

lešinari su oko njega

vidim ih

spremni

srbalji

sa guslama

i

drvosječkim sjekirama

kroatjani

sa kamama

i prangijama

hanefije

sa crnim zastavama

i

fesovima

 

Ne, nikako mi nije dobro

nešto me žiga

ko macola kad po glavi buba

ko će Grad čednosti

Bosnu milosnu da mi brani

kad ja odlutam

kamo pripadam

 

Bosanaca nema

sve ih nestadoše

samo oni što posao

nacionalni

dobro plaćeni imaju

i neke karte krvave

u kojima Bosne nema

 

lakše mi biva

kad molitva me krene

pa glas pustim

Milostivom

molim te ne daj katilu

Zemlju milosti Tvoje

 

 

Mirjani Miri V.

 

 

Imam i sjećanja

i osjećanja

godinama ne blijede

ljubav

zahvalnost jaču nose

 

bilo je jedno ljeto

osamdeset i neke

a se pretvorilo

godinama jeseni

sedamdeset i neke

 

sjećanja lebde

u trošnom stanu

Budakovića dana

kad sretni smo

plesali kraj modre

naše rijeke

 

Mila Mirajana

Velika Miro V.

oprosti ljubavi

oprosti

mahalašu krhkom tvome

 

uvijek je morao

tragati za bolima svojim

tamo iza slijedećeg brda

vraćao sam ti se

malena velika ljubavi moja

 

i tužan i slomljen

a ti dobrotom

ljubavlju liječala

bolna

slomljena krila moja

 

tada mi te

umornu od čekanja

i samoće

jesen devedeset i neke

uze

 

volim jesen

ljubavi boja plam

dana tih me ipak tuga svlada

 

više ne šetam

kraj rijeke

klečim kraj izvora

molitve izgovaram

da Nebo prosti grijehe

sretniku ovom

 

Žena sa mirisom jasmina ( Riječi i slike)

 


*

 

Afroditin Univezum                                                 Nestvarno obzorje

 

 

Djetinja duša                                                                             Misterija

 

Pogledom upalila je plamen  Mirisni cvijet ljubavi

Pogledom  upalila je plamen                                                   Mirisni cvijet ljubavi

 

 

Ona bez imalo srama 

Ona bez imalo srama                                                     Svjetlost i ljubav

 

Nada na izvoru ljubavi  Slomljena ljubav

Nada na izvoru ljubavi                                                   Slomljena ljubav

 

Bol rastanka  Plameni vjetar

Bol rastanka                                                        Plamena ljubav

 

Bijes  Čarobna noć

Bijes                                                                                           Čarobna noć

 

Zvizdan  Trnoviti ružičnjak

Zvizzdan                                                                    Trnoviti ružičnjak

 

Djevojčica sa fransuskom kapom među ružama  Pupoljaki i trnje

Djevojčica sa crvenom kapom među ružama                                 Pupoljak i grmlje

 

Plavetna duša  Dodir anđela

Plavetna duša                                                          Dodir anđela

 

Plamteći žbun  Kućerak u cvijeću

Plamteći žbun                                                                 Kućerak u cvijeću

 

Pogled u svijetla zviježđa  Balončići lebde

Pogled u svjetla zviježđa                                                 Balonćići lebde

 

 

Nevinost i strast                                                        Mjesečeva bajka

Tisoč in ena noč  Arabeska i ljubav

Tisoć in ena noć                                                           Arabeska i ljubav

****

Ruka ljubavi

pružena

ženi sa mirisom jasmina

a njen

Afroditin univerzum

sni

Nestvarnim obzorjem

Djetinja duša a misterija

Pogledom upalila je plamen

Mirisnog cvijeta ljubavi

 

Bez imalo srama

svjetlost i ljubav

kao nada na izvoru

slomljena  u plamenu

bijesa čarobne noći

osviće zvizdan

nad trnovitim ružičnjakom

 

Djevojčica sa crvenom kapom

međ ružama

kao pupoljak u grmlju

plavetnom dušom

put dodira anđela

plamti kao žbun

u sanjima kučice u cvijeću

 

Jedan pogled u svijetla zviježđa

balončići  u grudima lebde

nevinost se gubi u strasti

mjesečeve bajke

dok stari slikar boji

tisuću in enu noć

arabeskom ljubavi

 

 

 

Fataljist

 

Nekad , je'nom neki čovjek ispod jednog drveta
sjeo na travu naslonio se na drvo
da predahne

malo umoran bio i zalego.
kako poravnio namah zaspao.
kako zasp'o tako usnio

sanja listove mnogo lišća kako pada
sve više o jada
na njemu se skupljaju

i sve više i još više.
zatrpavaju ga i pretrpavaju.
guše ga nema vazduha

prolaznici vide čovjeka kao se grči i batrga
jedan od dobrih ga prodrma
da li ste dobro

dobro sam
ja fataljist
kak bi rekla filjozofi

u redu je biti fatalist
nisu filozofi što su nekad bili
ne treba im vjerovati

ja fataljist
kak bi rekla fillozofi
ništa loše

dobro kad rečeš
tješi Dobri
nije to ni tako loše

i nije plaćaju me za to
usta fatalist uzme šiljak polegnut u travi
i nastavi raditi svoj ekološki posao

 

Ne mogu više plakati

 

Ruža života moga

u vinogradima jorgovane brala

visove srca svoga

jesenje cvijeće meni poklanjala.

 

zima je nenadano došla

sunčanim valima nošena

centofilija je moja otišla

mrakom večeri pokošena

 

vulkani  bjehu u nama

nestalo je proljeće ono

moja je mila sada sama

i ono vrelo ljeto sretno

 

sunce naše tiho more miluje

potok nad oblacima samuje

ranjeni đardin bol tuguje

umrlo je milo dijete moje

 

bjelina je nad ružama

moje ljubavi umiru

praznina je u sjenama

svake nade zamiru

 

ne mogu više ni  plakati

sve mile jubavi  mene lagano satiru

ne mogu više ni  sanjati

grlice malene jedna za drugom umiru

Jutro sa Blekijem – Tuga više ne stanuje ovdje

 

Noć sjenki Užas Krvava trešnja

Lica monstruma Vrisak Krvave kame

Tuga više ne stanuje ovdje

Gdje je radost

 tu je tuga

 gdje je ljubav

 tu je dušman

 u sebi mračnjaštvo bludnice nosi

 

 jednog sunčanog majskog dana

 nebo je tišinu spustilo

 misli dunjaluk oluja se sprema

 ptice nestale sa safirli neba

 cvijeće prestalo da miriše

 Ezani su preskočili sabah i podnevni vakat

 ljudi su zabezeknuti

 to se nikad u Gradu desilo nije

 

Sunce ne sija

 jedan ga oblak zaklonio

 uporno ga u korak prati

 neda oko da proviri

 kaže dolje jedno dijete siluju i kolju

 nije tebi gledat

 

 poslije je kiša padala četrdeset dana i noći

 ništa ne pomaže

 djecu i dalje siluju i kolju

 

dani su i dalje prelijepi

tuga se odselila sa dunjaluka

više ne podnosi boli